Ondanks de harde wind die er monenteel door Nederland waait, merk je dat de natuur tot stilstand komt. Je zou kunnen zeggen dat het aan het sterven is. He
t licht trekt zich terug alsook de sappen in de bomen en planten. Wij zijn een onderdeel van deze natuur. De behoefte om te verstillen en jezelf terug te trekken zit ook in ons.
En dat terwijl we het over het algemeen in deze periode in de Westerse samenleving alles behalve rustig hebben. Al van kinds af aan herinner ik me de spanning die er heerste in ons gezin. Beide ouders werkend in het basisonderwijs was de december maand er één van drukte, heel veel drukte. Er moest van alles, Sint, ouderavonden, rapporten, Kerstvoorbereiding, kerstkaarten schrijven, zilver/koperpoets en iedereen was moe en prikkelbaar.
Sinds ik het boek van Jaap Voigt heb gelezen, Leven en Werken in het Ritme vd seizoenen, vielen er puzzelstukjes op z’n plek. Energetisch is de winter op 6 december begonnen en bereikt het op 23 december zijn hoogte punt. Wat voor de winter betekent stilstand.
Het is een periode van verstilling, bezinning en naar binnen keren.
Sindsdien plan ik ’s avonds in de maanden december en januari zo min mogelijk afspraken en maak ik ruimte voor een aantal rituelen. Ik wil jullie uitnodigen het zelfde te doen. Hiermee zet je bewust een punt achter 2011 en komt de beweging in jou tot stilstand. Je maakt ook ruimte voor het nieuwe in 2012, maar daarover meer in het volgende blog.
Laten we dankbaar zijn voor de mensen die ons gelukkig maken. Zij zijn de vriendelijke tuinlieden die onze zielen doen bloeien.
Marcel Proust
Oefening:
Wat zijn je persoonlijke hoogte en diepte punten van het afgelopen jaar?
Wat heb je om dankbaar voor te zijn?
Wat laat je los en gaat er niet mee naar 2012? Schrijf dit laatste op een brief en gooi het in de openhaard of nog liever in een vuurkorf buiten.
